ـــ نژادهای گاو بومی در خطر انقراض است

آیا وقت آن نرسیده که در سیاست دو رگ گیری گاوهای بومی(سیستانی و سرابی و گلپایگانی)که بدون در نظر گرفتن ذخایر ژنتیکی آنها وتنها به منظور افزایش کوتاه مدت تولید شیر کشور انجام پذیرفته است تجدید نظر اصولی صورت پذیرد.

 

ـــ مگر در این کشور گاو نه من شیرده وجود نداشته

که ضرب المثل مشهور از آن نشات گرفته است؟

 

 

اگر چنین بود چرا یک باره تمامی توجهات به گاو وارداتی دوخته شده است و ذخایر با ارزش و تنوع ژنتیکی توده های گاو بومی کشور یکی پس از دیگری کاهش یافت.  

ــ جمیعت گاو سیستانی خالص در منطقه به کمتر از بیست هزار راس تقلیل یافته

در پی خشک سالی های متعدد در منطقه سیستان که زیستگاه بومی گاو سیستانی این گونه با ارزش دامی کشور به شمار میرود و کشتار بی رویه آنها به ویژه دامهای با ظرفیت تولیدی بالا و عدم سیاست گذاری مشخص و صحیح پیرامون حفظ ذخایر زنتیکی این گونه  با ارزش و بر اساس مشاهدات ملموس در منطقه شاید به جرات بتوان گفت که جمیعت این نپاد به کمتر از بیست هزار راس تقلیل یافته است.

ــ  دست اندر کاران دامپروری نگاه کنید غیرتی شوید

جدول ش)۱ سرشماری جمیعت دامی بر اساس سه گزارش رسمی

جمیت دامی

مرکز بین المللی همه گیری(۱۳۷۹)

مرکز آمار ایران ( ۱۳۸۲)

وزارت جهاد کشاورزی(۱۳۸۳)

گاو

۸۴۸۰۰۰۰

۶۰۰۹۵۴۷

۷۱۳۶۰۰۰

گاومیش

۴۷۵۰۰۰

۱۵۹۱۹۶

۴۰۲۰۰۰

گوسفند

۵۳۹۰۰۰۰۰

۳۷۱۳۷۲۸۹

۵۲۱۱۵۰۰۰

بز

۲۵۷۵۷۰۰۰

۲۰۱۶۶۸۷۸

۲۵۷۵۶۰۰۰

شتر

۱۴۳۰۰۰

۱۳۹۲۸۷

۱۵۰۰۰۰

منبع:نشریه شماره ۹۶۴ برزگر